Na de even troosteloze als inspiratieloze jaren tussen 1954 en 1964, waarin de club bijna ter ziele ging (Antoon van den Elzen verhoedde dat), bekijken we nu de helft van volgende decennium; we nemen u mee terug naar de jaren 1964 - 1969.
 
Nieuwe voorzitter
Uiteraard moeten we dit deel van het verhaal beginnen met het vermelden van de naam van Jos de Letter. Hij was het die in het seizoen 1963 - 1964 (naar later bleek voor een lange tijd) de scepter ging zwaaien. Hij kwam na de plotseling overleden Antoon van den Elzen in de schijnwerpers. Antoon, de man die als rechtgeaard kapitein en met de moed der wanhoop het Maliskamp-schip op het nippertje drijvende hield. Ga er dan maar aanstaan om zo’n gevestigde naam op te volgen. Echter, Jos zou Jos niet zijn, als hij niet al snel zijn naam liet doorklinken, in én buiten de vereniging. Met zijn brede blik op de zaken nestelde de naam ‘rkvv Maliskamp’ zich meer en meer in de Rosmalense gemeenschaap. En even zo goed daar buiten. Één van de allereerste zaken die de nieuwe voorzitter op zich nam was het organiseren van de jeugd binnen de club. Je kunt gerust stellen dat hij de grondlegger is geweest van het fundament voor de jeugdafdeling van de vereniging. Een zeer bekend kreet die Jos ook altijd slaakte als dat uitkwam was: “Wie de jeugd heeft, heeft de toekomst”. Verder was het zijn wens om toe te werken naar een feestavond in mei 1964. Dan immers zou de club dertig jaar bestaan. Met een voor die tijd betrekkelijk unieke glazenactie moest de club de revenuen vangen voor dat feest. Er werden bierglazen verkocht met een soort van logo (rood-witte vlag met de naam van de club er op). En op 16 augustus van dat jaar (ok, het was niet de dag van de oprichting, want dat is 23 juni, maar toch) was het zover. In het clubhuis werd voor die tijd groots uitgepakt met muziek en een cabaretier. De nog in leven zijnde oprichters van de club (ééntje was er niet, die verbleef in Canada) werden door de voorzitter gehuldigd.
 
De accommodatie: van her naar der; prestaties op en af
Juist ook aan het einde van dat seizoen moest de club haar vertrouwde stek aan de Graafsebaan, tegenover café ‘De Heibloem’, verlaten. De voortgang der volkeren eiste dat er plaats gemaakt moest worden voor een gedeelte van een nieuwe rijksweg 55 tussen Den Bosch en Grave/Nijmegen. Vanaf Den Bosch tot aan Heesch moest er een tweebaans (met elk twee rijstroken) autoweg worden aangelegd. Verkast werd er naar de Maliskampsestraat. Aan de oostkant daarvan nabij de boerderij van Langenhuijzen, daar werd het ‘hoofdveld’ van Maliskamp gerealiseerd.  Ook hier waren de sportieve prestaties van Maliskamp niet al te opzienbarend, een beetje flets zeg maar.
In Maliskamp zelf bleef de rkvv niet zo erg lang. Een jaar later werd een nieuwe locatie gevonden vlakbij sportpark ‘De Hoef’ waar OJC al een tijdje de hoofdbewoner was. Ondertussen had het eerste elftal zijn rug enigszins gerecht en beleefde een beter seizoen 1965 - 1966. In april van toog Maliskamp naar Hertogstad (nu fusieclub, samen met Concordia SVD, wat de huidige naam CHC heeft opgeleverd). Het team draaide uitstekend en kwam voor rust op een 0-1 voorsprong dankzij een goal van Van der Leest. Direct na de thee ging het snel bergafwaarts. In no time stormde Hertogstad vanaf de gelijkmaker door naar een 3-1 voorsprong. Van der Leest scoorde nog wel tegen, maar de nederlaag was een feit. Hertogstad bleef hierdoor Maliskamp voor op de ranglijst (4e). De in het begin van dat seizoen opgelopen schade van vijf nederlagen kon niet meer worden hersteld. Opvallend: er werd gespeeld tegen vier verenigingen die inmiddels niet meer bestaan of zijn gefuseerd met een andere club. DVS Boys en Bossche Boys zijn ter ziele gegaan en Litta en Norbert doen het tegenwoordig samen onder de naam NLC ’03. In mei van dat jaar werd Bossche Boys gevloerd met 5-0 en werd ook RKVSC aan de zegekar gebonden. Het kampioenschap ging naar het Vinkelse EVVC. De competitie die daarop volgde werd Maliskamp runner-up achter Hertogstad, op maar vier punten.
 
Eerste clubblad
Deze jaargang van de competitie beleefde de club iets nieuws. Iets bijzonders in zijn bestaan. Want vanaf januari 1968 zag het clubblad het levenslicht. Het was een lang gekoesterde wens van het bestuur, vooral van penningmeester Frits Neomagus. Dankzij zijn initiatief kwam het clubblad er. Nog niet in de vorm van de weekbrief - dat gebeurde later - maar wel maandelijks op A4-formaat ‘de stem van de vereniging’ bij alle leden in de bus.
In de editie van 1967 - 1968 bezette onze hoofdmacht opnieuw de mooie tweede plaats. Nu achter BMC op maar liefst tien punten! Tweede is mooi, maar je hebt er helemaal niets aan!!!  Of zou het gelegen hebben aan opnieuw een verhuizing. Immers, Maliskamp speelde nu zijn thuiswedstrijden op de plaats waar het huidige overdekte zwembad ‘Kwekkelstein” is gevestigd.
 
Zou het dan het jaar daarop (1968 - 1969) gaan lukken? Het werd spannend, ongekend spannend. En, bijkomend voordeel in dit seizoen was, dat de KNVB had besloten dat naast de kampioen, ook de nummer twee zou promoveren naar de Eerste Klasse van de Afdeling Noord-Brabant. Een kansje meer dus. Vier wedstrijden voor het einde stond Maliskamp tweede achter DVG (Liempde), dat een voorsprong had van drie punten en één ontmoeting minder had gespeeld. Derde, en ook één wedstrijd minder, stond DVVC (uit Dongen) op slechts één puntje. Dus relatief stond de Dongense formatie er iets beter voor. Tweede Paasdag, dat was op 7 april 1969, won Maliskamp met 0-3 bij Nemelaer (Haren bij Esch). Maliskamp speelde goed, maar wel zenuwachtig waardoor het voor rust niet zo wilde vlotten. Pas tegen de rust brak Theo van Hoof de ban met zijn 0-1. Binnen een kwartier na rust werd de score uitgebreid naar 0-3, en dat bleef het.
Met nu nog drie wedstrijden te gaan waren er nog steeds alle kansen. Op 13 april kwam de koploper op bezoek, Om voor een fraaie entourage te kunnen zorgen voor deze onmiskenbare topper werd er, na overleg, uitgeweken naar het hoofdveld van buurman OJC. Een goed keuze, want de publieke belangstelling was groot. Er werd gespeeld met een sterke wind over de lengte van het veld. Dus beid elftallen hadden daar net zoveel voordeel als nadeel van. Ondanks het windvoordeel wist Maliskamp voor rust zelf niet te scoren. DVG deed dat wel, maar in het verkeerde doel, dus dat betekende een voorsprong voor de rood-witten. Toon van den Burgt volgde na rust het voorbeeld van zijn Liempdse collega en bracht op die manier de partijen weer op gelijke hoogte. DVG stootte door naar een 3-1 zege. DVVC liet een punt liggen in zijn ontmoeting en dat betekende dat DVC de champagne kont ontkurken vanwege het enigszins op dat moment onverwacht kampioenschap. En Maliskamp dan? Nou, daar waren de kansen nog niet voor verloren. Immers, de allerlaatste pot van dat seizoen was uitgerekend tegen DVVC in Dongen, de directe concurrent voor plaats twee. In deze titanenstrijd had Maliskamp het betere van het spel, maar miste een scherpe afmaker. Met de paar mogelijkheden die het kreeg, sprong de Dongense formatie wat beter om en trof wel twee keer doel en stelde daarmee de promotie naar de eerste klasse veilig. Maliskamp had dus maar weer eens de boot gemist! Dan moest het de volgende competitie dan eindelijk maar eens gebeuren.
Ga naar boven