De intrede van het damesvoetbal, het eerste telkens net niet kampioen, als club niet meer op de schopstoel en op naar het volgende jubileum. Die ingrediënten kenmerken min of meer de jaren 1969 – 1974 van de rkvv Maliskamp.


Verkassen op ‘De Hoef’.
Vol goede moed werd begonnen aan het seizoen 1969 – 1970. En, jawel hoor, wéér op een nieuwe accommodatie. Nu werd de thuishaven gevonden achter het hoofdveld van OJC. Maliskamp speelde nu op wat werd genoemd veld 2 van ‘De Hoef’. Op die stek zou de club gevestigd blijven tot 1973.
Op vier wedstrijden van het einde had Helvoirt een puntje voorsprong. Op 3 mei won Maliskamp bij Nemelaer met 0-1 door een goal van Jan van Gerven (d’n Baard) na een assist van Frans van der Pasch. De donderdag er na kwam BZS (Beusichem) op bezoek en kreeg met 2-1 klop. Doelpuntenmakers in dit duel waren Frans van der Pasch en dezelfde Jan van Gerven. De zondag erop kwam Bossche Boys op bezoek. Ook nu was de uitslag 2-1 en tekenden Frans van der Pasch en Gerard Kastelein voor de doelpuntenproductie. Maar, omdat ook Helvoirt zijn wedstrijdjes bleef winnen, moesten de laatste twee competitieduels uitsluitsel geven over het kampioenschap. Maliskamp moest uit naar SCI (Halder, wijk van Sint Michielsgestel). Het werd daar 1-2. Mooi, zou je zeggen! En Helvoirt, wat deed dat? Ja, precies, ook winnen en daarmee kampioen. Met al die frustrerende ervaringen en klasseringen op zak, ging het ook in het daarop volgende jaar (1971 - 1972) niet naar wens. Tot twee ontmoetingen voor het einde deed onze hoofdmacht volop mee om de titel. Dat laat de stand aan de kop van de ranglijst zien:


SCI 20 - 26
Ruwaard 20 - 26
Maliskamp 20 - 25
Emplina 20 - 24
Wadenoijen 19 – 22


Maliskamp beleefde een déjà vu als het gaat om het eindresultaat. De twee resterende speeldagen gingen de ontmoetingen thuis tegen Emplina en uit tegen Hurwenen verloren. De Empelnaren trokken met 0-1 aan het langste eind, Hurrene deed dat met maar liefst 4-1. En de jaren daarna herhaalde de geschiedenis zich. In 1973 moest Maliskamp aan het slot van de rit Bossche Boys voor laten gaan, een jaar later moest het nipt zijn meerdere erkennen in Wadenoijen.


De dames vestigen zich, het eerste kampioen en een jubileum.
En toen kwam het seizoen 1973 - 1974. Bij velen van ons is dat onwisbaar in het geheugen gegrift. Een bewogen seizoen, ook omdat aan het slot daarvan het veertig jarig jubileum gevierd zou gaan worden. En wat zou er juist dán niet mooier zijn dan een kampioenschap. En dat was niet alles. In november 1973 wortelde ook een damesafdeling zich binnen de club. Op bezielend initiatief van Annie Nesselaar –
Schellings. Na een fancy-fair in Maliskamp, een wenk van Martien Veekens naar de voorzitter van de voetbalclub en diens uitspraak “Als je 20 dames bij elkaar weet te krijgen, dan beginnen we eraan!!!” was het Annie die aan de slag ging, samen met Hans van Gaal. En met succes. Het eerste seizoen werd er alleen getraind, waarna er in de competitie daarop meegedaan werd om de winstpunten (noot: na 35 jaar werd het eerste echte kampioenschap binnengehaald…)..


Spannend.
De mannen van Maliskamp bleven intussen hun best doen om eindelijk weer eens kampioenschap binnen te slepen. Iedereen wilde daar zijn beste beentje voor voorzetten. Maar, het kostte bloed, zweet en soms ook tranen om het doel - eindelijk eens een keer die zo fel begeerde titel - te halen. Alsof de duvel er mee speelde, was het ook in het seizoen 1973-1974 weer een ongekend spannende competitie. Een lijf-aan-lijf gevecht tussen het Beusichemse BZS en onze formatie van trainer Wim van der Plas. In april, met nog vier wedstrijden te gaan, staan de teams gelijk op kop. Maliskamp heeft een beduidend beter doelsaldo. Op 8 april is de directe confrontatie op het veld van de Beusichemse en Zoelmondse Sportclub. Het is spannend, tenenknijpend spannend soms. Rechtsbuiten Martien van Gaal ondervond aan den lijve hoe lastig lang haar kan zijn. Hij is soms zo goed en snel voor zijn directe tegenspeler dat die geen andere uitweg ziet om aan de lange manen van Martien te gaan hangen. ‘De strijd der matadoren’, zoals het Brabants Dagblad de wedstrijd betitelde, eindigt onbeslist.
Er volgen dus nog drie wedstrijden. BZS houdt het vol en klopt achtereenvolgens Emplina, RKKSV (onze dorpsgenoten konden niet de helpende hand bieden) en Alem. Maliskamp maakt ook geen fouten en wint van DVS-Boys (5-0), Alem (magertjes met 2-1) en tenslotte van ISC met 7-0. Gelijk geëindigd dus. Ook al had Maliskamp maar liefst 86 keer gescoord en incasseerde het maar 16 tegentreffers, dat alles was niet toereikend. In punten was het team op gelijke hoogte gefinisht met BZS. Er moest een beslissingsduel komen. Het zou toch niet, hè? Nee, hè, niet weer naast het potje piesen, Alstublieft, laat het nu een keer wél goed gaan (de gedachten bestaan dat er Maliskampers zijn geweest die een kaarsje hebben opgestoken in de Bernadettekerk…).


Eindelijk dan toch.
Zaterdagmiddag 18 mei 1974 in Ophemert op een prachtige grasmat en onder prima weersomstandigheden vond de aftrap plaats. De eerste vijf minuten zat het mee. Uit een corner van BZS belandde de bal op de paal, buiten bereik van keeper Jan de Wit. Daarna kwam Maliskamp los. Een afstandspegel van Gerard Dekkers werd nog gekeerd door de keeper. De daaruit volgende corner werd laag voorgegeven door Tonnie van Meurs. Frans van der Donk liet de bal tussen zijn benen doorgaan richting Jan van Gerven die het ding forst in de rechterhoek knalde. In de elfde minuut brak Tonnie van Meurs door en ging alleen op de keeper af. Die kon niets anders doen dan een te grove tackle inzetten: strafschop! Jan van Gerven voerde koelbloedig het vonnis uit: 2-0, wat een weelde! Maliskampkeeper Jan de Wit deed kort daarna ook van zich spreken. Een te zachte terugspeelbal van Piet Taks bracht hem in de problemen, maar met een prachtige redding hield hij zijn doel schoon (Jan had voor deze dag overigens al zijn talenten op zak en leek onklopbaar). Op slag van rust werd het ook nog eens 3-0. Frans van der Donk en Martien van Gaal combineerden door de defensie. Frans werd bruut neergelegd en opnieuw wees de scheidsrechter naar de stip op 11 meter. De gevloerde kweet zich zelf van deze klus en liet de goalie kansloos. Direct na rust zette Tonnie van Meurs scherp voor, precies op het hoofd van Jan van Gerven, die de keeper kansloos liet. De Beusichemse formatie kwam nog wel tot een tegentreffer, echter kon niet echt meer potten breken.
Een last viel van de schouders. De titel was binnen. Lang, heel lang was het daarna nog onrustig. In het clubhuis (café ‘De Heibloem’) werd zeer uitbundig gefeest. Een frustratie werd weggedronken, een nieuwe fase werd ingezet. De Eerste Klasse van de KNVB, afdeling Noord-Brabant werd verwelkomd.

Ga naar boven