Maliskamp JO12-1 – Margriet JO12-1: 2-3 (1-1)

Zaterdag 7 April 2018, poging nummero 4 voor Maliskamp JO12-1 om punten over te houden aan een goeie pot voetbal. De tegenstander vandaag was Margriet JO12-1 uit Oss. In september 2017 wisten we deze ploeg nipt te verslaan met 5-4, vandaag mochten we laten zien wat er allemaal was bijgeleerd in een half jaar tijd.

 

Publiekstrekkertje...

Een publiekstrekkertje.....en dan bedoel ik met name de teksten waar ik de afgelopen weken met regelmaat gebruik van had gemaakt. “Onterecht, geflatteerd verloren, beter maar toch verliezen, uitstekende pot maar NUL punten” dat wekte bij enkele trouwe lezers van mijn verslagen de nieuwsgierigheid en wat vragen op. Kijkt de verslaggever door een te rood-witte bril? Is het waar wat hij allemaal schrijft? Na drie uitwedstrijden was er vandaag de gelegenheid, in een thuisduel, met eigen ogen te aanschouwen of het een beetje klopte wat er afgelopen weken beschreven was.

Gelukkig lieten, de 12 spelers van Maliskamp JO12-1 en die ene (Cas) van de JO11-1, mij vandaag niet in de steek en kon iedereen met eigen ogen zien dat het niet uit de dikke duim gezogen was, of door een rood-witte bril bekeken, dat wat er op papier wordt gezet, KLOPT!

 

Vol goede moed op jacht naar punten.

Met het bekende aanvallende concept gingen we van start. Het op papier gehanteerde, 1-3-4-3 maar in de praktijk gebruikte 1-2-5-3, was weer overrompelend voor de tegenstander. Keeper Julian die zich vaak prima opsteld als laatste man, Thom en Femke in de zone dekkend op wat ze tegenkomen en Olivier die tracht z’n verdedigende taken te combineren met inschuiven en aanvallen. Daarvoor staan bijna louter aanvallend ingestelde spelers, met twee controleurs, Jonas en (Grote 😉)Cas. Dus ‘gaan met die banaan’!!

Op die manier werd Margriet aangepakt. Het resultaat was er al vrij snel. In de 5e minuut van de wedstrijd werd door Jonas, Vincent allleen op de keeper af gestuurd, en in plaats van zelf de bal tegen de touwen te rossen legde hij deze breed op de meegelopen Joep en dat was al snel de 1-0.

Een uitstekend begin van de wedstrijd. Maar met de wind en de zon in de rug kreeg ook Margriet de nodige kansen op mogelijkheden. Waarbij we het geluk hadden dat de grote rechtsbuiten vaak zo graag richting het doel van Julian wilde dat hij vaak buitenspel ging staan.

Na een kwartiertje dachten ‘we’ (de supporters) dat ‘ze’ een wat ruimere marge gingen krijgen, maar de bal die, door Tigo, werd voorgetrokken kwam voor het verkeerde been van Cas(je) en verdween naast het doel. Toen we een minuutje of vijf voor de rust nog een splijtende demarage zagen van de jarige Tigo stonden we wederom klaar om te gaan juichen. Maar helaas, wederom ging de bal, via Vincent langs de verkeerde kant van de paal.

En in plaats van zelf op 2- of zelfs 3-0 te komen, volgde er een snelle uitbraak van Margriet en lag de 1-1 in het mandje. Het is een veel voorkomend euvel in de voetballerij, maar dat hoort er wel bij.

 

Van de mat, maar zonder punten.

Met het lichte voordeel van een windje in de rug en de zon niet in het gezicht van onze keeper. Begonnen we even voortvarend aan het tweede bedrijf als we het eerste waren gestopt. Margriet kwam vast op eigen helft te staan en ze hadden alle skills van de uitstekende keeper nodig om overeind te blijven. Het was een overvloed aan kansen voor Maliskamp in het eerste kwartier. Maar de verdiende voorsprong kwam er niet. Er werd langs de kant alweer gesproken over de, welbekende, deksel en de neus. En precies zo ging het. Een diepe bal, Olivier te ver van ‘huis’ om de spits nog te achterhalen en de 1-2 was een feit.

Zucht en steun langs de lijn en tevens bevestigende knikjes, van tja....dat bedoel je dus! Een minuut later lag de 1-3 ook nog achter Julian en we dachten allemaal....daar gaan we weer. Maar dat was vandaag niet zo. De mouwen werden nog wat hoger opgestroopt en de thuisclub ging opzoek naar de aansluittreffer. En die kwam er, degene die ‘um vandaag zo verdiende, kreeg ‘um ook op z’n naam. Vincent mocht na een klutsbal de bal binnen tikken en deed dat ook; 2-3. Maar er was, helaas, te weinig tijd over voor de 3-3. Het bleef, bijzonder onverdiend, 2-3 voor Margriet, geflatteerd, tegen de verhoudingen in, etc.etc. Maar ook; als je zelf niet of te weinig, scoort, wordt het lastig om te winnen. We spelen hier Margriet JO12-1 gewoon van de mat, wordt het 7- of 8-3 zal niemand zeggen dat het onverdiend geweest was....maar er staat simpel 2-3 en dat telt!

Kortom; lekker trainen op afwerken, afwerken en nog eens afwerken! En dat is volgens mij het leukste dat er is...succes dames en heren!

De overwinning komt steeds dichterbij. Zaterdag zullen we gaan proberen in (wederom) een uitwedstrijd OSS’20 de rode lantaren over te dragen. De kampioen van het najaar heeft z’n draai blijkbaar ook nog niet helemaal gevonden, dus wie weet......TOEDELOE!!

Ga naar boven