Maliskamp JO12-1 – UDI’19/CSU JO12-1: 1-4 (1-1) / Maliskamp JO12-1 – SV TOP JO12-1: 2-8 (1-4)

Een verslagje van twee potjes in één. Het verhaal blijft in dit voorjaar eigenlijk steeds hetzelfde. Maliskamp JO12-1 krijgt elke keer de deksel op de neus, het scorende (on)vermogen kost ons elke zaterdag punten. Dat is geen verwijt aan wie dan ook, slechts een conclusie. Maar we blijven moed houden dat alles een keer bij elkaar komt en goed valt. Er gaan tegenstanders komen die slachtoffer gaan worden van onze aanvals- en dadendrang en dat de ballen wel vallen!!

 

Tegen UDI’19 (21/4/2018).

Een wedstrijd die bij de rust 1-1 was, doelpunt van een Tigo. Zelf kregen we in de eerste helft 5 á 6 kansen waarvan we er eentje benutten. De tegenstander krijgt er 1 en scoort dan ook. De tweede helft waar we direct na rust moeten doordrukken en ons zelf moeten belonen, voor aanvallend spel, maar een kwartier voor het einde van de wedstrijd wordt het 1-2 (door een schitterend doelpunt van de UDI-spits) en dan breekt er iets bij onze dames en heren. UDI’19 loopt uit naar een 1-4 waarmee veel is gezegd, met als kleine opmerking dat het bepaald niet onze beste wedstrijd was.

 

Tegen SV TOP (5/5/2018).

Op bevrijdingsdag mochten we proberen SV TOP te bevrijden van hun ongeslagen status, ze staan zelfs bovenaan zonder puntverlies, dus begin er maar aan. Als je dan ziet dat wij met krabben en bijten 12 man , mede dankzij Willem (keeper JO11-1), op de been kunnen krijgen en het team uit Oss met 15 man aan komt wandelen, zet je misschien op dat moment al met 0-1 achter...? Het lijkt ons in iedergeval wel telkenmale op te breken, het gebrek aan verse wissels. We bivakkeren dan ook nog in competitie waarin de teams/clubs, waarmee we te maken hebben, JO13-1 teams in 2e of 3e divisie hebben spelen...’that’s a whole different kind of cookie!’.

Maar, laten we niet vergeten dat we zelf heel aardig kunnen voetballen, kijk de eerste 20 á 25 minuten van vandaag maar eens na. Na 10 seconden komen we, na een wel heel simpele, soepele, snelle aanval van TOP op een 0-1 achterstand, als dit het tempo zou gaan worden vandaag??! Maar niets was minder waar. Maliskamp pakte de draad van de afgelopen weken gewoon op en dwong TOP in de achteruit. Druk naar voren en vol op de aanval. TOP kwam er niet meer uit. De eerste kans voor Tigo vloog van dichtbij op de paal, het werd weer zo’n ochtend dus. De tweede kans vloog over het doel en kans nummer drie links van de paal. Toch kwam de verdiende gelijkmaker op het scorebord. Jonas veroverde zelf de bal en besloot van buiten de zestien aan te leggen, het schot vloog onhoudbaar in het doel: 1-1. Het zegt echter alles, vier kansen en één doelpunt. En dan voelen we hem al aankomen, dat is een gemiddelde dat je niet volhoud en zeker niet tegen de koploper uit de competitie.

Na twintig minuten spelen was het de tweede echte aanval van de gasten die alweer een doelpunt opleverde, twee kansen, twee doelpunten....the story of..!! En in plaats van dat we 2-2 maken in de minuten daarna was het 5 minuten voor rust TOP dat de wedstrijd zo’n beetje in het slot leek te gooien. Twee kansen krijgen en netjes afmaken; een 1-4 tussenstand waar het ook 3-1 had kunnen staan.

Dat we het nog niet helemaal opgegeven hadden liet Joep zien, na een scrimmage voor het doel knalde hij onberispelijk raak, net voor de rust 2-4. Zou het nog kunnen?

 

Eentonig verhaal, wat zich wekelijks herhaald.

Hoe krijg je als verslaggever nog een leuk verhaaltje op papier, als je bijna elke week hetzelfde voor je neus ziet voltrekken. Een voetballende, aanvallende ploeg die knokt, combineert, kansen creeert en mooi voetbal laat zien, maar zichzelf maar amper beloond. Na een kwartiertje lang proberen de aansluitingstreffer te forceren valt het toch weer verkeerd uit. Bij de eerste de beste mogelijkheid van SV TOP was het wederom raak en de 2-5 hield wel in dat de Maliskampse strijdbijl begraven kon worden. Oss wandelde op het gemak weg naar een 2-8 einduitslag. Wat, ja!! geflatterd was, maar wel een terechte overwinning te noemen was. Want het draait tenslotte om doelpunten maken. Als je dan tevens de beschikking hebt over ongeveer 15 gelijkwaardige spelers, komt dat verschil vanzelf bovendrijven.

 

Possitief blijven!

En dat moeten we zeker! Want we spelen, bijna elke week, heel erg aardig. En het moment dat alles bij elkaar komt en goed valt komt steeds dichterbij. We mogen nog vier wedstrijden in de hoofdklasse A spelen en hebben geen zin om op de laatste plaats te eindigen dus er is nog iets om voor te strijden. Zaterdag aanstaande mogen we het weer proberen op vreemde bodem in Veldhoven tegen UNA JO12-1. Misschien wel met 1 wisseltje meer? Cas (JO11-1) doet misschien wel mee en hopelijk kan Willem (JO11-1) ook z’n kunsten weer vertonen, want hij is nog weinig vernoemd maar als keeper uit de JO11-1, begin er maar aan in zo’n groooot doel. Willem bedankt!! En voor de rest tot zaterdag in Veldhoven.....TOEDELOE!

Ga naar boven