JO13 1

JO13-1 seizoen 2018-2019

Staand van links naar rechts:  Vincent Delmeire, Josje Visser, Thom Oppers, Olivier van Lith, Jonas van Overdijk, Morris Deckers en Mark v/d Ven.

Zittend van links naar rechts: Joep Schrover, Cas Koekkelkoren, Femke Oppers, Julian Haan, Miguel Grooters en Cas Donkers.


 

 

 

Zwaluw VFC JO13-2 – Maliskamp JO13-1: 3-8 (2-4)

De carnavalsvakantie ging Maliskamp JO13-1 met een kater in.  De thuiswedstrijd tegen FC Tilburg werd nogal op een ongelukkig manier met 4-5 verloren, een ‘type’ wedstrijd waarin wij het traditioneel lastig hebben het type ‘van dik hout zaagt men planken’ ligt ons niet zo. Daarnaast een nogal intimiderende supportgroep ouders die het niet kunnen laten een scheidrechter van een jaartje of zestien voor van alles en nog wat uit te maken, werkt ook niet echt bevorderend. Kortom een duel om snel te vergeten en verder geen woorden over vuil te maken – punt! Vandaag dus tegen de nummer twee uit de competitie mede-degradant Zwaluw VFC JO13-2.

In het najaar speelden  beide teams nog  in de 1e klasse maar een 10e en 11e plaats waren niet toereikend om degradatie te voorkomen.  Daarnaast wisten we ook dat de wedstrijd toen, ergens in oktober, zeer onverdiend werd verloren met 4-2 na zelf ca. 8x lat of paal te hebben geraakt. Dit voelde dus wel een beetje als revanche wedstrijd. We waren vandaag compleet, al moest ‘drummer’ Koen  zich enorm haasten om op tijd te zijn.  We begonnen dus met Koen op de achterbank, Julian op doel, een achterhoede met Cas D. – Femke – Thom, een middenveld met Cas – Olivier – Jonas – Morris, en voorop Josje – Vincent – Joep.

 

Met de wind mee!

De eerste helft werd gekozen voor windje mee en dat leek een prima keuze. Zwaluw werd direct vast gezet op eigen helft. Dat leverde al snel de eerste kans voor Vincent op, en die heeft van die dagen, en vandaag bleek dat er zo eentje te zijn. Met links strak langs de doelman, tweede minuut: 0-1. De druk hield aan de dreiging ook en de gastheren kwamen niet in het stuk voor. Toen werd het geheime wapen van Zwaluw in gebracht, een spits type Stormram, even groot maar 10 kilo zwaarder dan Olivier, een flinke boy dus. Of het zijn aanwezigheid was of de ‘blitz’ aanval, feit was dat de eerste de beste aanval van Zwaluw uitmondde in de 1-1. Dat was niet zo héél lekker. Gelukkig wisten we snel te herstellen en was Vincent bij de les om ons wederom op voorsprong te schieten; 1-2 na 20 minuten spelen. Daarna was het de beurt aan Olivier om een slalom door het hart van de Vughtse verdediging te bekronen met een bijzonder aardig doelpunt; 1-3.

Toch kwam Zwaluw VFC wederom terug in de wedstrijd bij een corner mocht de eerder genoemde boomlange spits zijn hoofd ongehinderd tegen het leer zetten en 2-3 maken. Toch was het laatste woord ín helft één aan ‘de Malis’, Jonas bleek prima uit zijn ziekte weekje gekomen en bekroonde een goede wedstrijd met een mooi doelpunt , de bal ging loepzuiver over de doelman en net voor de rust werd het dus 2-4.

 

Tegenwind maar geen tegengas!

Aan het begin van de  tweede helft wisten we dat we wind tegen zouden hebben, en dat was de eerste 10 minuten te merken ook. Waar Zwaluw voor de rust niet van eigen helft kwam gold dat nu voor Maliskamp, het  Vughtse offensief leverde dan ook de aansluitingstreffer op. In de 38e minuut werd het 3-4. Zou het dan weer zo spannend worden? Nee, zo bleek al snel. Loerend op de counter was de splijtende pass van Joep op Vincent,  de doodsteek voor het geloof in een goed resultaat voor de gastheren. Vincent kon alleen op de uitkomende doelman af en een keurige lob over deze sluitpost betekende de  3-5 en einde oefening. Want dit was de nekslag voor Zwaluw VFC, Vincent maakte nog zijn 4e treffer van de ochtend 3-6, Josje de 3-7 en als prachtig sluitstuk kwam de 3-8 uit een volley van Cas D. Al dit aanvallende geweld werd natuurlijk mede mogelijk gemaakt door  een puik stukje verdedigend werk van Thom, Femke,  Koen & Julian en niet aflatende werklust op het middenveld van Cas K. en  Morris!

Kortom er was vandaag een prima pot op het belabberde kunstgras gelegd. Zo spelend win je van elke tegenstander in deze competitie, echter we weten dat het zo niet werkt . Het kan zo maar weer anders gaan. Zoals we als geen ander weten. Maar als we op deze voet doorgaan…..wie weet waar het schip dan strandt.

Komende zaterdag lekker vroeg uit de veren , dan spelen we uit tegen WSC JO13-2 in Waalwijk, aanvang 09:00 uur (NEGEN UUR)….TOEDELOE!

Maliskamp JO13-1 – FC Engelen JO13-2: 5-1 (4-1)

Liepen we vorige week tegen een enorme domper aan bij vv Dongen, stond gelukkig vandaag de tweede competitie ronde al weer op het programma. Een kans om de kater van vorig weekend weg te spelen. FC Engelen JO13-2 was de tegenstander, een team met veel bekende gezichten uit het voetbalverleden (JO11-2, JO12-2 etc.). Wat er dan ook ging gebeuren vandaag aan het weer zou het niet liggen, er scheen een stralend zonnetje over sportpark Maliskamp.

 

Niet geheel fit, wel compleet

Nadat vorig week de kruiddampen waren opgetrokken in Dongen lagen er een dag later 3 spelers in de lappenmand, griep, snotterig, keelpijn, overgeven, koorts de één wat langer dan de ander maar het was niet best, zeg maar. Maar vandaag was toch iedereen present, de één wat fitter dan de ander, maar toch compleet. Er werd gestart in de gebruikelijke startopstelling, alleen bij het arbitrale duo van ‘de Malis’ had een wisseling plaats gevonden, Kelvin kon niet fluiten en die werd prima vervangen door Michel vd B. (Bedankt Michel!) en vlaggenist Eric kreeg ook een rustdag aangeboden.

Dat Maliskamp vandaag de bovenliggende partij ging zijn werd al snel duidelijk. Met veel druk naar voren werden de Paars-witten uit Engelen afgejaagd wat al snel de nodige kansen opleverde, echter het net werd nog niet gevonden. Dat ging uiteindelijk wel lukken, in de 12e minuut was het aanjager Jonas die de ban brak met een prima schot; de 1-0 was de beloning voor, wat later bleek, een goeie pot van zijn kant. Die 1-0 deed iets met het team, positief wel te verstaan. De combinaties gingen makkelijker lopen, de acties pakte vaak goed uit. We hoefden langs de kant dan ook maar drie minuutjes te wachten op de verdubbeling van de score. Vincent benutte één van z’n buitenkansjes en de 2-0 was een feit.

Er sloop al wat teleurstelling bij de tegenstanders in het spel, Josje was er als de kippen bij om daar van te profiteren en schoot 60 tellen later de 3-0 in het boekje….lekker hoor! We moesten toch waakzaam blijven op een op de counter loerende tegenstander want te veel naar voren leunen kon gevaarlijke situaties opleveren. En zo ging het ook, het spitsje was ervandoor, Koen was gezien in de sprint en Julian was net op tijd om de spits met een kleine overtreding net buiten de zestien te stoppen….gevolg: vrije trap op de rand van de zestienmeter. Een lage schuiver betekende de 3-1. Het laatste woord was echter weer aan Maliskamp, het mooiste was ‘gewoon’ voor het laatst bewaard, Cas K. kapte en draaide zich vrij en zette met een splijtende pass Josje aan het werk, Josje stuurde Vincent diep en hij trok vanaf de achterlijn de bal keurig voor waar Cas D. klaar stond om de bal in het lege doel te schieten; 4-1 en zelfs applaus uit de dug-out van FC Engelen.

 

 Tijd voor wat ranja.

Met deze geruststellende voorsprong werd de kleedkamer opgezocht, tijd voor wat ranja. In de tweede helft gingen we op dezelfde voet verder, al was het te merken dat er een aantal ‘onder’ trainde spelers bij liepen, spelers waarbij de conditie nog niet “je van het” was. Daar waar Vincent en Jonas het griepje ver achter zich hadden gelaten, was Olivier maar in staat tot 2x10min spelen. Daarnaast kreeg Joep weer wat last van z’n knie, dus het liep niet zo soepel meer allemaal. Maar met de strijdlust was gelukkig niets mis. Er werd geknokt voor elke bal maar een doelpunt leek er niet meer te gaan vallen, ondanks de diverse kansen. Achterin hadden de Oppertjes, Koen en Julian alles onder controle en Morris buffelde of het lieve lust was langs de rechterflank. Het slotakkoord van de wedstrijd was voor Vincent, zijn (laatste) afstandsschot van de ochtend was nog doeltreffend; 5-1 een prima afsluiting van een prima wedstrijd.

Daarna mochten we nog aan de vette hap, deze beloning van Mark, stond nog vanaf 12 januari toen we een oefenduel van DESK JO13-1 met 8-1 en vijf doelpunten van Vincent te vieren hadden. En wat in het vat zit verzuurd niet dus dat waren frieten in het zonnetje!

Volgende week mogen we tegen FC Tilburg JO13-1….deze nieuwe fusie club (LONGA, NOAD en RKTVV) is met een valse start aan de competitie begonnen, twee verliespartijen, dus kunnen we onze borst nat maken want ze zullen op eerherstel uit zijn. Aan ons de taak om dit de kop in te drukken….tot de volgende week; TOEDELOE!

VV Dongen JO13-2 – Maliskamp JO13-1: 7-1 (4-1)

Na de verschillende prima uitslagen de laatste weken in de oefencampagne was het vandaag gewoon weer  competitievoetbal. Na de moeizame eerste helft van de competitie in de 1ste klasse, waarbij prima wedstrijden werden afgewisseld met hele matige resultaten, mochten we vanaf nu uitkomen in de 2de klasse. Een toch niet te onderschatte competitie, ondanks dat wij in oefenduels (5x) een hoofdklasse team onze wil hebben opgelegd , zijn dit weer allemaal  wedstrijden ‘op zich’.

Niet thuis

Met het team compleet, niet helemaal okselfris maar wel met z’n twaalven, togen we richting Dongen. Hier waren de meeste van ons nog nooit geweest dus dat is dan ook wel eens leuk. Dat was dan ook direct het enige leuke, want veel leuks kan er aan dit verhaal niet worden toegevoegd. Al begon het nog wel aardig leuk, Josje wist met een mooi schot de prima keeper van VV Dongen te verrassen  en de 0-1 op het bord te schieten . Dit was na een minuutje of acht.

Daarna, maar dat had zich in de eerste minuten ook al wel een beetje aangekondigd, klopte er eigenlijk niets meer van. Er werd geen enkel duel gewonnen, geen man uitgespeeld en alles, maar dan ook alles mislukte. Open kansen gingen naast, geboden kansen om zeep geholpen en daarentegen besloot VV Dongen dat niet te doen. Zij maakte dankbaar gebruik van het gefröbel van de Maliskampse gasten.

Dus na de 1-1, twee minuten na de openingstreffer, was het Dongen dat de klok sloeg en Maliskamp gaf niet thuis. Zo werd de rust bereikt met een ontluisterende 4-1 achterstand.

 Slap, slapper, slapst….

Daar waar Mark trachtte,  in de rust, wat moed in te spreken bij z’n reddeloze teampje was en kwam de ‘mindset’ niet. De teneur van “we kunnen er niets van” had de boventoon. Hier is onderhand een sport- psycholoog  voor nodig, dat wat midweeks en in oefenduels tegen tegenstanders lukt die twee klasse hoger spelen,  wil maar niet lukken tegen (op papier) mindere tegenstanders in de competitie, hoe draai je dat om?

Je spelers erop wijzen dat ze het echt wel kunnen, terugwijzend naar de geleverde prestaties tegen DESK JO13-1, NIVO Sparta JO13-1 (2x) en FC De Rakt JO13-1 etc. , meer kun je dan niet doen.

De tweede helft werd het er allemaal niet beter op dus….het werd slap….slapper….slapst. Geen kansen, geen beleving, geen bezieling. Je ziet dat overigens wel veel vaker in jeugdwedstrijden, de mentale weerbaarheid bij tegenslag kan zeer broos zijn, valt een balletje net wel of niet kan wel een grote invloed hebben op het eindresultaat.

VV Dongen speelde het allemaal prima uit en liep uit naar een verdiende 7-1 overwinning. Er viel niets op af te dingen, ze hadden veel meer controle op de oncontroleerbare bal (door de storm dwars over het veld) en lieten zich daardoor niet van de wijs brengen.

Wat rest.

Wat rest zijn de overige tien wedstrijden in de competitie. Te beginnen tegen FC Engelen JO13-2, we gaan er gewoon met open vizier in zonder verwachtingen en vooral met de spelvreugde vanuit de oefenduels. Proberen allemaal weer fit te zijn zaterdag aanstaande en ga vooral heel veel plezier maken!.............tot zaterdag; TOEDELOE!

Ga naar boven