Na 3 eerdere ontmoetingen dit jaar was de tussenstand 2-1 voor BMC. Steeds wel redelijk gelijkwaardig, dus leuke potjes! Kunnen onze mannen de stand gelijk trekken?

Om 9.00u trappen we af in Berlicum. Een licht overwicht van BMC, dat met 2-0 de time out leek te gaan. Of... goal! De aansluitingstreffer! Of... nee, er was al gefloten voor time out... maar we waren in een aanval, en niemand had het gehoord...? Na kort overleg wordt hij toch geteld en dus vol goede moed het 2e kwart in. Al snel lijken we weer te scoren, maar doellijntechnologie wees uit dat de bal niet over de lijn was. Zo hadden beide teams een keer geluk gehad en bleef het een spannend potje. Zij combineerden beter, wij kwamen er soms gevaarlijk uit! Toch kwam de 2-2 onverwacht. Een 'Sven van Beekje'. Mag ik dat zo noemen? In een team met veel Feyenoordfans snappen ze vast waar ik het over heb: onder druk van jagende Maliskampers trapt een BMC- verdediger de bal met een fraaie boog over zijn eigen keeper... Met een gelijke stand naar de ranja dus. En toen hun beste speler weg moest in de rust, ontstond er zelfs een vreugdedansje van vertrouwen!

We bleken te vroeg te juichen... Het maakte bij BMC niet uit wie er in het veld stond en misschien speelden zij de tweede helft zelfs beter dan de eerste... Of speelden wij minder goed? Vaak gevaarlijke momenten voor onze goal en we konden de bal niet goed in de ploeg houden. BMC liep door rommelige goals uit naar een ruime voorsprong. Gelukkig konden we nog wat terug doen, maar de 8-3 was terecht. En toch... toch konden we met opgeheven hoofd terug. Iedereen waren beter, maar iedereen had gedaan wat hij kon en we bleven elkaar als team steunen en helpen! En terwijl de spelers gingen genieten van het mooie weer, gingen de shirts snel de wasmachine in, want woensdagavond komt BLC alweer op bezoek!

Ga naar boven